Klimaat

Eindelijk eens een praatje waarbij de term ‘AI’ niet viel. Althans niet zo vaak. Een presentatie over klimaatverandering van Ben Wolkon van MUUS Climate Partners, en daarna een interactive sessie geleid door Ellie Johnston. Kern van de boodschap is: Er is niet 1 enkele oplossing die alles zal oplossen, maar alle oplossingen die er nodig zijn bestaan al. Het is een kwestie van implementeren en opschalen. 

De duurzame toekomst

Het verhaal van Wolkon was mij al relatief bekend. Electra zal toe moeten nemen in industrie, vervoer en gebouwen. Het opwekken van die stroom zal groen moeten worden. Daarbij is er synthetische brandstof nodig voor bijvoorbeeld luchtvaart. Daar is trouwens wel een rol voor AI en analytics, om al die systemen te managen en optimaliseren: een slimme thuisbatterij of warmtepomp die de optimale strategie uitvoert. 

Experts aan het woord. Een prof in robotica en een onderzoekster in toegepaste wiskunde van Johns Hopkins university over de manieren waarop AI kan helpen in de strijd tegen klimaatverandering. Als je de titel ziet denk je: hoe kan iets virtueels en abstracts als AI nou helpen bij iets zo groot en concreet als klimaatverandering. Gelukkig hebben de sprekers een slim framework opgezet waarmee dit wel logisch en begrijpelijk wordt, door het op te delen in 3 overzichtelijke gebieden. Begrip van het probleem, voorspellen van de richting, en helpen bij de benodigde transformatie.

1. Begrijp het probleem

Wat weten we zeker? CO2 stijgt, en het broeikas effect is echt. Maar de datacollectie is niet erg fijnmazig. In de oceaan helpt AI om autonoom onderwater-robots met sensoren te laten varen. Je kan ze niet goed op afstand besturen omdat radiogolven niet werken onder water, dus AI is een goede tool om ze zelfstandig te laten varen. 

Afrika is een continent met talloze uitdagingen, maar het energie-vraagstuk is natuurlijk een wereldwijde. Omdat geldt ’necessity is the mother of invention’ stelt dit panel dat het de moeite waard is om naar Afrika te kijken om te zien welke oplossingen daar gevonden worden voor energievoorziening.

Eerst wat feiten. 600 miljoen mensen in sub-Sahara Afrika hebben geen stroom. Een gemiddelde koelkast in het westen gebruikt evenveel stroom als een gezin in Kenya of Nigeria. En de energievoorziening wereldwijd wordt wel beter, maar er wordt ook voorspeld dat in 2030 90% van de mensen zonder stroom in sub-Sahara Afrika. 

Wat er dan gebeurt: Leapfrogging the grid. Net zoals mobiele telefonie ervoor zorgde dat het landlijn telefoon-netwerk zo ongeveer werd overgeslagen, installeren mensen nu zelf solar op hun dak. Want op de overheid hoef je niet per sé te rekenen. Zuid-Afrika is zeer afhankelijk van steenkool, maar de high-grade kolen worden naar China verscheept, en in Zuid-Afrika zelf moeten ze het doen met low-grade. En dat gaat niet snel veranderen: De overheid is nauw verweven met de kolen-industrie.