Vanochtend had ik Talking to Strangers uit, van Malcolm Gladwell. In een mooie audio productie, met fragmenten van interviews er tussendoor, een beetje vormgegeven als een podcast. Ik wilde er een review over schrijven maar was nog een beetje aan het piekeren.. waar ging dit boek nou echt over? Misverstanden? Bedrog?
Vanmiddag ging ik nog even een paar boodschapjes halen. Ik zag een mooi plekje, naast een kleine auto waar nog een vrouwtje achter stond. Ik moest er omheen draaien, en stond daardoor wat scheef in het vak, met de voorkant dicht bij een boom. Ik wachtte in mijn spiegel tot de mevrouw weg zou lopen, zodat ik beter kon parkeren, licht mopperend (‘mevrouw, wat doet u daar, kunt u even opzij gaan!’) in mijn hoofd, maar ze bleef staan. Ik liet het maar zo, en stapte uit. “U staat helemaal op de weg!” riep ze. Mijn eerst reflex was om haar boos te zeggen dat ze in de weg stond bij het parkeren, maar ik dacht aan ‘Talking to strangers’ en schakelde meteen om. “Ja dat is wel zo, maar ik kon niet goed parkeren wegens die boom”. Ze vertelde dat haar auto op die parkeerplaats een keer was aangereden, niemand had wat gezien, en daarom wilde ze me waarschuwen. “U staat helemaal op de weg, er rijd zo iemand tegenaan”. Ik gaf haar helemaal gelijk en zei dat ik mijn auto beter ging zetten. “Zal ik even kijken bij die boom voor u, zodat u daar niet tegenaan gaat?” Nee hoor dat hoefde niet van mij, ik bedankte haar hartelijk voor het meedenken en ik zette de auto een stukje naar voren.
