It was 30 years ago today

In februari 1996 bedacht ik een manier om ‘op afstand’ website bezoek te meten en rapporteren. Ik zette een plaatje op mijn ‘HTML Hoek’ website die van mijn eigen server kwam, noemde het Nedstat (want de directory moest een naam), en maakte de eerste versie van de applicatie: Tijdens het laden werd een bestandje bijgewerkt op de server, en door te klikken op het plaatje startte een perl script dat een rapportage deed. Laatste 10 bezoekers (door een bug waren dat er 11, don’t ask), bezoekers per dag, uur, land. Real time. Simpel, maar dit idee bestond nog totaal niet. Ik dacht toen al: Dit kan wel eens een succes gaan worden.

Ik mailde naar de ‘Surprising Site of the Day’, destijds een soort cool-site-of-the-day voor Nederland, beheerd door Hans Veldhuizen. We hadden al eens vaker contact gehad; ik maakte veel sites en was al eens eerder SSotD geweest. Hij mailde terug: HTML-Hoek is leuk, morgen ben je SSotD, maar wat er op staat, dat Nedstat, dat slaat alles. Daarover wil ik met je praten.

En dus op 10 april 1996, 30 jaar geleden vandaag, spraken we af.

En nu ga ik geen verhaal doen over de geschiedenis, want dat is nu niet het onderwerp. Ik wil een paar andere dingen vertellen, die nu meer dan ooit relevant zijn.

Net als alle bedrijven begint het met een goed idee. Nu was het internet in 1996 nog redelijk klein. En analytics al helemaal: Logfile analyse was de norm, hits was de currency. Dus er was veel ruimte voor een betere oplossing. Maar een idee is niet genoeg: De weg van idee naar succes heet uitvoering. En daarbij hoort simpelweg heel hard werken, goed nadenken, de juiste mensen bij elkaar brengen, en altijd kijken vanuit de klant.

Ik denk dat we goede keuzes hebben gemaakt met het bouwen. Een gratis versie met een dagelijkse top 10, overzicht van nieuwe binnenkomers: Het was een goede bestemming, ook voor niet-Nedstat gebruikers. Het was in de beginfase ook een mooi podium voor ons: De webmaster van een bedrijfssite had vaak zelf een persoonlijke homepage met een Nedstat tellertje, en op die manier hebben we veel nieuwe klanten kunnen bereiken.

En dat bouwen gaat met vallen en opstaan. Server crashes, traag ladende sites, menselijke fouten, je maakt het allemaal mee als je door die groeifases gaat. Ik ben ook nog steeds dankbaar voor onze pionierende klant ABN-AMRO, die heel geduldig maar streng onze uitdagingen meemaakte, en ons op deze manier echt een kans gaf om groot te worden.

Het tweede cruciale ingrediënt is natuurlijk mensen. Wat een geluk dat ik Hans tegenkwam; zeker in de beginfase moet je overal op afgaan en hij deed dat met reuzenstappen. Ook is het af en toe nodig wat te bluffen, wat mij van nature niet zo goed afgaat. En Hans kon als journalist ook zijn netwerk aanboren en zorgen voor goede publiciteit. Wat weer leidde tot de volgende fase, waarbij Michael Kinsbergen eerst als investeerder en daarna als CEO zo onnoemelijk veel heeft toegevoegd. Michael heeft oog voor detail, eist eenvoud, is buitengewone mensenkenner en zette de structuur van de organisatie voor de volgende fase neer. En wat een team bouwden we op. Ik wil geen namen noemen verder, want als je 1 naam noemt hebben er 3 anderen de pee over in, maar iedereen die er bij was weet er van. Mensen die echt buffelden, meedachten, geduldig tegengas gaven, kortom op hun goede plek zaten.

Het derde onderdeel is geluk, iets wat ik in die tijd moeilijk vond te accepteren. Want ik dacht dat alles in de kwaliteit zat. Wat een mazzel dat ik astrofysica deed, en mijn werkstation ook een webserver kon en mocht zijn. Wat een geluk dat ik precies in die tijd werkte aan dit soort ideeën. Dat ik Hans al kende, dat Michael dat stukje in NRC las, dat er zoveel mensen meehielpen en we zoiets konden neerzetten. Aanwezig in 7 landen, tot 175 medewerkers. Niet niks. 

Na Nedstat dacht ik: Ik verzin gewoon nog een keer zoiets goeds. Maar ik merk dat ik eigenlijk de factoren mensen en geluk heb onderschat. De combinatie die ik toen meemaakte was zeldzamer dan ik dacht. Sindsdien heb ik veel leuke projecten gedaan. Tussen de cacaoboeren in Ghana en Ivoorkust, de handelaren in Nigeria en de taxichauffeurs in Kenia. Met slimme mensen bouwen aan AI-sportplanning via SportinnovatieStudio. Met Jim en Eiso bouwen aan AI oplossingen voor mooie klanten. Met Roland en Anshul meehelpen aan de electrificatie van de Keniase taxivloot. En nu ook dankzij AI zelf tooltjes en apps zoals Acini aan het bouwen. Maar, om een oude term te gebruiken, nog geen hits. Want bouwen is maar 1 onderdeel! En je team van trouwe AI agents is niet hetzelfde als een groepje enthousiastelingen die hun unieke expertise en karakter toevoegen aan het idee.

En ik bouw nog steeds. Ik leer nog steeds. Maar ik ben ook op zoek: naar het goede idee op het goede moment, met de juiste mensen. Als je dit herkent, of als je zelf ergens mee bezig bent wat een hapje/praatje waard is: je weet me te vinden.