Sociale media is kapot. En toch blijven we er hangen.

Hoe en waarom ik een alternatief bouwde.

Het probleem

Niemand lijkt echt gelukkig te zijn met sociale media. Het algoritme stuurt je inhoud dat je boos maakt, je feed staat vol met mensen die je nauwelijks kent, en voelt steeds meer als een winkelstraat dan een plein: een paar seconden naar een advertentie kijken levert meteen een stroom van ads van de 10 concurrenten op. Je data is handel. Het voelt vies.

De nostalgie naar 2016 is begrijpelijk: gewoon de updates van je vrienden, in volgorde, zonder AI en al die andere ruis, toen de term ‘doomscrolling’ nog niet eens bestond.

Maar niemand deinstalleert. Want je verliest dan ook de updates van je vrienden: de vakanties, de hobbies, de feestjes, de persoonlijke verhalen. Je zit gevangen.

En dus bouwde ik een alternatief

Ik werk nu een paar weken aan Acini: een besloten foto- en video-app voor kleine kringen van mensen die je echt kent. Een chronologische tijdlijn. Geen volgersaantallen. Geen advertenties. Geen datahandel. Gewoon een tijdlijn, privé, voor de mensen waarvoor je het bedoeld hebt. En de data blijft volledig in de EU.

De naam komt van het Italiaans. Acini zijn de besjes van een framboos of braam. Apart, maar dicht op elkaar, samen één geheel, dat is het idee.

De app is gratis te gebruiken, maar ik heb wel echte kosten — dus heb ik gekozen voor een freemiummodel: wie vaak uploadt of video wil plaatsen betaalt een bescheiden maand- of jaarbedrag.

Sinds vorige week staat hij in de App Store. Mijn familie gebruikt hem. Mijn zoons sturen foto’s en reageren op elkaar. Een aantal vrienden van Bluesky doen sinds een paar dagen mee. Het werkt zoals ik bedacht had.

En nu de echte vraag

Acini werkt met uitnodigingscodes. Je nodigt je vrienden uit; door de code te gebruiken ben je dan meteen met elkaar verbonden. Dit houdt de sfeer vertrouwd. Maar het roept ook meteen een klassiek probleem op. Zoals een vriend van me altijd zegt “Op een lege dansvloer gaat niemand dansen”.

Een netwerk heeft een minimale massa nodig voordat het zichzelf in stand houdt: de wet van Metcalfe. Mijn vraag is dus: kan ik een app maken die mensen zo nuttig vinden dat ze anderen uitnodigen? Dat is namelijk de enige groei die bij dit concept past: geen adverteerders, geen betaalde acquisitie. Gewoon: jij vindt het een fijne app, en je denkt aan iemand die je in je netwerk wil zien en voor wie het ook fijn zou zijn.

Ik weet niet of dit het antwoord is op de vraag hoe sociale media weer te herstellen is. En voor de meeste mensen zal het misschien ook geen probleem zijn. Lekker even gedachteloos scrollen, ook goed. Maar ik denk dat er bij een groep wel behoefte zal zijn aan een alternatief, zonder al die ruis. En voor mij geldt in ieder geval: ik besteedde een stuk minder tijd op Instagram de laatste weken, alleen al doordat ik deze app aan het bouwen was :-)

Dit was meteen een mooie gelegenheid om te ervaren wat ik in mijn vorige post beschreef: coderen is maar één blokje. De app bouwen, met hulp van AI, ging verrassend soepel. Maar het App Store traject, het privacybeleid, testen, security, de kosten doorrekenen, nadenken over hoe mensen elkaar uitnodigen: dat zijn allemaal aparte blokjes, en die kosten elk hun eigen tijd. Wie nieuwsgierig is kan dat verhaal hier lezen.

Wat je kunt doen

Als je nieuwsgierig bent: De app is gratis te downloaden via acini.app, nu nog voor iOS, Android is bijna af (als je mee wil testen: laat even weten). Je hebt dan een code nodig; voor mijn lezers heb ik acinisub04 aangemaakt.

En als je hem gebruikt: Ik ben oprecht benieuwd wat je er van vindt. Wat je mooi vindt, en wat je mist. Of je iemand uitnodigt. Of niet, en dan vooral: waarom niet. Dat is precies de feedback die ik zoek.